Relentless one,
your breath echoes
murmurs of spite,
I can no longer bear
the tightness of dark

:bred in your veins
born on my soils:

can no longer clench
on the threads
of nothingness.

Oh, Madonna,
I’ve been merciful
I’ve been kind
I’ve been
North and South
to his weary seas,
womb for his
craving eyes,
cradle for his
trembling hands,
bosom for his
boyish fears.

Promised one,
be gone from
my etched skies,
there’s no shelter here
for your tired bones,
no bread and salt
for your starving soul.
be gone,
beloved one,
this world is
no longer our
armor of solace.



во здивот твој одекнува
жубор на стрв,
немоќна сум
да ја носам
тегобноста на мракот

:зачната во вените твои
родена на мое тло:

немоќна во грч
да се држам
на задниште нишки
на ништавилото.

Ах, Пресветла Мајко,
бев милозлива
бев брижна
бев Северот и Југот
на мачните му мориња,
на жедните му очи,
на трепетните му раце,
на момчешките му стравој.

Либе ветено,
небиди од моиве
тиснати неба,
нема стреа тука
за уморните ти коски,
нема леб и сол
за прегладнетата ти душа.
овој свет веќе не е
кожурец на утехата

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s